Na rynku kontraktów financial futures można stosować dwa podstawowe rodzaje hedgingu:
-    hedging sprzedażowy (selling hedge, short hedge),
-    hedging zakupowy (buying hedge, long hedge).

Hedging sprzedażowy
Hedging sprzedażowy jest stosowany przez tych inwestorów, którzy oba­wiają się spadku cen posiadanej lub antycypowanej pozycji na rynku kasowym i chcą się zabezpieczyć przed takim właśnie ryzykiem. W tym celu powinni zająć krótką pozycję (short position) na rynku kontraktów futures wystawionych na odpowiednie instrumenty finansowe, czyli po prostu sprzedać kontrakty futu­res. Jest to tzw. krótka pozycja zabezpieczająca. W terminie późniejszym na­stępuje likwidacja otwartej pozycji poprzez przyjęcie pozycji odwrotnej do po­siadanej.

Jeśli ceny na rynku kasowym rzeczywiście spadną, strata na sprzedaży ak­tywów zostanie całkowicie zrekompensowana zyskami na kontraktach, przy założeniu stałej bazy. I odwrotnie - jeśli ceny kasowe wzrosną, zysk na rynku kasowym zostanie zniwelowany stratą na rynku terminowym. Oznacza to, że inwestor stosujący krótką pozycję zabezpieczającą zapewni sobie określony zysk bez względu na to, jak ukształtuje się cena posiadanych lub oczekiwanych przez niego aktywów w przyszłości. Tym samym potencjalne zyski lub ewentu­alne straty przejmie druga strona transakcji - spekulant.

Taką strategię stosują posiadacze aktywów, którzy zamierzają sprzedać je w przyszłości i chcą już teraz zagwarantować sobie określoną stopę zysku oraz inwestorzy, którzy jeszcze nie posiadają aktywów, ale otrzymają je w określo­nym momencie w przyszłości, np. z tytułu rozliczenia transakcji dostawy eksporter otrzyma określoną ilość walut obcych, a obawia się spadku kursu tej wa­luty (jej deprecjacji).

Hedging zakupowy
Hedging zakupowy stosują ci inwestorzy, którzy planują zakup określonych aktywów w przyszłości, a obawiają się wzrostu ich cen. Dla zabezpieczenia należy zająć długą pozycję na rynku futures, czyli kupić kontrakty opiewające na pożądane aktywa. Jest to więc długa pozycja zabezpieczająca, inaczej za­bezpieczenie długie. Wraz ze wzrostem cen na rynku kasowym wzrosną także ceny futures, a to spowoduje, że inwestor, zamykając swoją pozycję na kontrak­tach, osiągnie zysk, który pokryje stratę z tytułu wyższych kosztów nabycia aktywów na rynku kasowym. Jeśli ceny, wbrew obawom podmiotu zabezpiecza­jącego się, spadną, inwestor nie skorzysta na tym, stosując bowiem hedging, za­gwarantował sobie określoną cenę zakupu.

Jak widać, samo zawarcie transakcji zabezpieczającej (niezależnie, czy otwiera się krótką czy długą pozycję zabezpieczającą), nie oznacza wybrania najlepszej alternatywy. Może się okazać, że powstrzymanie się od zawarcia transakcji okaże się korzystniejsze, zależy to od tego, jak ukształtują się rzeczy­wiste kursy w przyszłości.

Autor: Sylwia Hucik Gaicka
Analityk portalu www.waluty.com.pl


LITERATURA:
1. Dębski W., Rynek finansowy i jego mechanizmy. Podstawy teorii i praktyki, PWN, Warszawa 2005.
2. Hull John C., Options futures & Rother Derivatives, University of Toronto, Prentice-Hall International, Inc., 1989.
3. Hull John C., Kontrakty terminowe i opcje. Wprowadzenie, WIG-Press, Warszawa 1999.
3. Karpuś P. (red.), Węcławski J. (red.), Rynek finansowy. Szanse i zagrożenia rozwoju. Instrumenty i strategie rynku finansowego, tom I, Wyd. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2005.